Geef je zorgen aan de wind

Vanochtend, terwijl ik buiten liep en de wind langs mijn gezicht streek, kwam er een zin zo helder bij me binnen dat ik even stilviel.

Geef me je zorgen. Ik neem ze voor je mee.

Er zijn van die momenten waarop de natuur zich niet langer gedraagt als achtergrond van je leven, maar zich rechtstreeks tot je lijkt te wenden; een boom die precies op het juiste moment je aandacht trekt, een vogel die boven je verschijnt terwijl je met een bepaalde gedachte rondloopt, regen die iets in je opent waarvan je niet wist dat je het had vastgehouden, of de wind die ineens zo krachtig langs je lichaam beweegt dat je voelt dat er iets mee mag.

Binnen het animisme, sjamanisme en oude vormen van priesteressenwerk vinden we een wereldbeeld terug waarin de natuur nooit werkelijk los van ons heeft gestaan. De aarde, de planten, de dieren, de elementen en de landschappen om ons heen werden ervaren als onderdeel van een levende, bezielde wereld waarmee de mens voortdurend in relatie stond.

Dat vind ik een prachtige herinnering voor onze tijd.

Want zodra je de natuur weer als levend gaat ontmoeten, verandert de manier waarop je door de wereld beweegt.

Een wandeling wordt een ontmoeting.

Een plant wordt een bondgenoot.

Water wordt iets waarmee je kunt reinigen en zegenen.

Vuur wordt een plek waaraan je iets kunt overdragen.

En de wind wordt een kracht waaraan je kunt vragen iets mee te nemen.

‍

De wind als medicine

Wind brengt beweging.

Ze beweegt door bomen, door velden, langs huizen en over water, zonder zich ergens permanent aan vast te hechten. Ze raakt aan en trekt verder. Precies daarin ligt voor mij haar medicine.

Wanneer je vermoeid bent en je lichaam zwaar voelt, wanneer je hoofd vol zit of wanneer je merkt dat je al dagen met dezelfde zorgen rondloopt, kun je naar buiten gaan en heel bewust de wind opzoeken.

Ga staan waar je haar werkelijk kunt voelen.

Voel hoe ze langs je gezicht beweegt, hoe ze door je haren gaat, hoe je kleding tegen je lichaam wordt geblazen. Open je handen of je armen, adem diep en geef woorden aan datgene wat je niet langer wilt vasthouden.

Wind, neem mijn vermoeidheid mee. Reinig mijn lichaam en breng opnieuw beweging in mijn levensenergie.

Of:

Wind, neem mijn zorgen mee. Neem de zwaarte van mijn hart mee, zodat er opnieuw ruimte ontstaat en ik vrijer kan ademen.

Daarna hoef je niets groots te doen.

Loop.

Adem.

Voel.

Laat de wind haar werk doen terwijl jij je lichaam toestemming geeft om zachter te worden.

‍

We zijn vergeten hoe het voelt om in relatie te leven

Veel van wat wij tegenwoordig selfcare noemen, speelt zich af binnen de grenzen van het individuele zelf. We proberen onszelf te reguleren, onszelf te begrijpen, onszelf te helen, onszelf rust te geven en onszelf weer op te laden.

Er bestaat ook een oudere laag van zorg waarin we ons herinneren dat een mens nooit bedoeld was om volledig op zichzelf te bestaan.

We leven tussen bomen die zuurstof ademen, planten die ons voeden, water dat door ons lichaam stroomt, dieren die ons spiegelen en landschappen die invloed hebben op hoe ons lichaam zich voelt. We zijn voortdurend onderdeel van een uitwisseling die veel groter is dan ons individuele bestaan.

Wanneer je dat werkelijk begint te voelen, krijgt selfcare een andere betekenis.

Je hoeft de natuur dan niet alleen op te zoeken om tot rust te komen. Je begint opnieuw een relatie met haar op te bouwen.

Je leert luisteren.

Je leert vragen.

Je leert ontvangen.

En je leert ook teruggeven.

Dat is voor mij een wezenlijk onderdeel van Sacred Self Care: jezelf opnieuw ervaren als onderdeel van een levende aarde en oude vormen van lichaamswijsheid, plantenkennis, ritueel en ceremonie terugbrengen naar het dagelijks leven.

‍

Plantmedicijnen die de wind naar binnen brengen

Ook wanneer ik thuis ben, werk ik graag met planten die voor mij iets van diezelfde frisse, bewegende kwaliteit dragen.

Rozemarijn associeer ik met helderheid, levenskracht en wakker worden. Haar geur heeft iets scherps en oplichtends, alsof ze je uitnodigt om opnieuw aanwezig te worden in je lichaam en richting te voelen wanneer alles wat zwaar of troebel is geworden.

Eucalyptus draagt voor mij de kwaliteit van ruimte. Openen, ademen, bevrijden, lucht brengen naar plekken die beklemmend voelen. Alleen al haar geur kan een ruimte een totaal andere ervaring geven.

Pepermunt brengt beweging, frisheid en mentale helderheid. Wanneer mijn hoofd vol voelt en ik verlang naar een frisse stroom door mijn energie, is dit een van de planten waar ik graag naar grijp.

Je kunt een essentiële olie in je diffuser gebruiken of bewust met het flesje werken en van dat kleine dagelijkse moment een ritueel maken.

Sluit je ogen, adem de geur in en richt je aandacht werkelijk op de plant.

Help mij loslaten wat zwaar is. Zuiver wat niet langer bij mij hoort. Breng ruimte in mijn lichaam en helderheid in mijn hoofd.

Zo wordt een essentiële olie meer dan een fijne geur in huis.

Het wordt een moment van relatie.

Een herinnering om aanwezig te zijn.

De essentiële oliën van rozemarijn, eucalyptus en pepermunt vind je in de webshop van The Garden She Keeps.

‍

With Love,

Nadieh

‍