De kunst van thuiskomen in je eigen lichaam

Lief mens,

‍

Er zijn dagen waarop ik wakker word en direct voel dat mijn lichaam niet helemaal van mij lijkt te zijn.

Niet omdat ik slecht heb geslapen of omdat er iets bijzonders is gebeurd. Het is subtieler dan dat. Alsof ik onderweg, zonder het te merken, kleine stukjes van de wereld met me ben gaan meedragen. Een gesprek dat nog door mijn hoofd dwaalt. De sfeer in een drukke winkel. Iemand die verdrietig was. Iemand die spanning met zich meebracht. Soms voelt het alsof al die indrukken zich ongemerkt om mij heen hebben verzameld.

Ik maak er weleens een grapje over dat ik me dan voel als zo’n Ikea-roller die door een hondenmand vol haren is gegaan. Alles lijkt eraan te blijven kleven.

Jarenlang dacht ik dat dit simpelweg bij mijn karakter hoorde. Dat sommige mensen nu eenmaal gevoeliger zijn dan anderen. Inmiddels kijk ik daar anders naar. Ik geloof niet dat gevoeligheid iets is wat opgelost moet worden. Ik zie het als een prachtige kwaliteit die vraagt om zorg, aandacht en rituelen. Niet om jezelf af te sluiten voor de wereld, maar om steeds opnieuw de weg terug te vinden naar jezelf.

‍Voor mij begint die weg heel vaak met geur.

‍Dat klinkt misschien eenvoudig, maar juist de kleinste rituelen blijken vaak de meest transformerende te zijn. Iedere ochtend staat er in mijn badkamer een botanische spray klaar. Nog voordat mijn dag echt begint, spray ik een paar keer om mij heen. Ik adem rustig in en merk hoe mijn ademhaling vanzelf dieper wordt. Mijn schouders zakken. Mijn aandacht verschuift van mijn hoofd terug naar mijn lichaam.

Dat moment duurt misschien nog geen minuut.

Toch voelt het iedere keer opnieuw als een thuiskomst.

Geur is bijzonder. Zodra we een geur inademen, bereikt deze vrijwel direct het limbisch systeem in onze hersenen, het gebied dat nauw verbonden is met emoties, herinneringen en ons autonome zenuwstelsel. Misschien is dat wel waarom één bewuste ademhaling soms meer kan doen dan tien minuten proberen je gedachten stil te krijgen. Je lichaam begrijpt vaak eerder dan je hoofd dat het veilig is om te ontspannen.

Juist daarom ben ik mij zo gaan verdiepen in aromatherapie en therapeut geworden.

Omdat ik wilde begrijpen hoe planten ons kunnen ondersteunen in het dagelijks leven. Hoe een eenvoudig ritueel kan helpen om weer contact te maken met jezelf, zeker op dagen waarop de wereld veel van je vraagt.In de loop der jaren heb ik ontelbaar veel botanische samenstellingen gemaakt. Ik mengde oliën, observeerde, paste aan en voelde opnieuw. Geen haast, maar diepe nieuwsgierigheid. Steeds weer vroeg ik mezelf af: welke geur helpt mij werkelijk om terug te keren naar mijn eigen lichaam?

Zo ontstond uiteindelijk Breath of the Garden.

Voor mij voelt deze blend als een wandeling door een fris dennenbos na een regenbui. Alsof je diep ademhaalt en je zenuwstelsel zich herinnert hoe rust voelt. Ik gebruik haar als roomspray, in mijn diffuser en als roller op mijn borst, mijn nek en mijn handpalmen. Rituelen spreken een taal die het lichaam onmiddellijk begrijpt.

Mensen vragen mij regelmatig hoe ik drie bedrijven kan leiden, opleidingen kan ontwikkelen, schrijven, sessies kan begeleiden en toch zo dicht bij mezelf weet te blijven. Alsof er een geheim bestaat dat alleen ondernemers kennen.Dat geheim is er voor mij niet.

Mijn dagen worden niet gedragen door harder werken, maar door de rituelen die mij steeds opnieuw terugbrengen naar mijn basis. Planten, kruiden, thee, ademhaling en momenten van stilte vormen geen extraatje naast mijn werk. Ze maken mijn werk mogelijk.

Misschien zijn we ergens onderweg gaan geloven dat zelfzorg iets is wat je doet als er tijd overblijft.

Onze voorouders keken daar heel anders naar. Voor hen waren planten geen extraatje en zeker geen trend. Ze maakten deel uit van het dagelijks leven. Ze werden gebruikt om het lichaam te ondersteunen, maar ook om overgangen te markeren, huizen te zegenen, een nieuw seizoen te verwelkomen of simpelweg weer even thuis te komen bij jezelf.

Dat is de traditie die ik voel wanneer ik met botanicals werk.

En dat is ook waarom The Garden She Keeps ooit is ontstaan.

In het begin maakte ik mijn blends alleen voor mezelf en voor de mensen en dieren die ik begeleidde. Tot steeds meer mensen vroegen of zij dezelfde samenstellingen konden gebruiken in hun eigen dagelijkse rituelen. Langzaam groeide daaruit een collectie botanische producten die inmiddels hun weg hebben gevonden naar zoveel badkamers, slaapkamers en behandelruimtes.

Nog altijd zie ik ze niet als producten.Ik zie ze als kleine herinneringen.Herinneringen om even stil te staan.Om dieper adem te halen.Om je aandacht weer terug te brengen naar de plek waar je werkelijk woont.In jezelf.Misschien is dat uiteindelijk wel de essentie van sacred self-care.

Niet dat we nóg iets toevoegen aan ons leven.Maar dat we onszelf, iedere dag opnieuw, liefdevol terughalen uit alles wat niet van ons is.Welkom thuis.In je eigen tuin.

‍

‍
With love,
nadien

‍
Supporting the soul through every season of becoming.